Kłodzko

 
Województwo: dolnośląskie
Powiat: powiat kłodzki
WWW: www.klodzko.pl
Kategoria: 20.000 > 50.000
Liczba mieszkańców 20000 -
Słowa klczowe:
Zabytki: bastionowa twierdza, kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, kościół Matki Boskiej Różańcowej, kościół Chrystusa Króla, gotycki most na Młynówce, ratusz, kamienny średniowieczny krzyż pokutny, Muzeum Ziemi Kłodzkiej,
Opis:
Kłodzko to miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa wałbrzyskiego.Kłodzko leży w Kotlinie Kłodzkiej nad rzeką Nysą Kłodzką. Główne miasto krainy historycznej zwanej ziemia kłodzka.
Historia:
Kłodzko jest najstarszą osadą Ziemi Kłodzkiej. Pierwsza wzmianka o istnieniu grodu obronnego o nazwie Kłodzko pochodzi z 981 roku z kronik Kosmasa. Przekaz Kosmasa nie daje nam jednak pewności co do wyglądu najdawniejszego Kłodzka, jego dokładnej lokalizacji ani też nie pozwala ściśle określić daty jego założenia. Usytuowanie miasta na "bursztynowym szlaku" znalezione podczas nielicznych prac archeologicznych oraz rzymskie monety, pozwalają przypuszczać, że gród istniał już znacznie wcześniej.
Położenie Kłodzka na strategicznym szlaku z Czech do Polski, było w kolejnych wiekach przyczyną kilkakrotnego niszczenia miasta w czasie licznych wojen i sporów polsko-czeskich.
Gród został niemal doszczętnie spalony przez czeskiego księcia Sobiesława w roku 1114 , który już jako władca Czech odbudował go w roku 1129 i wzniósł nową warownię. W 1137 roku król polski Bolesław Krzywousty zawarł układ pokojowy, z Sobiesławem kończąc w ten sposób okres wojen Polsko - Czeskich.
Nie istnieje dokument lokacyjny Kłodzka zaś źródła niemieckie podają, że zostało ulokowane na prawie niemieckim pomiędzy 1253, a 1278 rokiem. Jan z Luksemburga w roku 1324 nadał miastu prawa miejskie i od tego momentu , dzięki licznym przywilejom nadawanym, kupcom i rzemieślnikom oraz zakonnikom, zaczął się szybki rozwój miasta aż do wybuchu wojen husyckich w XV w., które spowodowały wyludnienie i zubożenie miasta . Ogłoszenie przez króla Jerzego z Podiebradu, Ziemię Kłodzką samodzielnym hrabstwem otworzyło nowy etap w rozwoju miasta. Przejęcie Hrabstwa w XVI wieku przez dynastię Habsburgów przyniosła ponowny rozkwit Kłodzka, wzmacniając rzemiosło i handel. Inwestowano dochody miasta w udogodnienia - wybudowano szpital, młyn, wodociąg miejski (1545 r.), przebudowano ratusz (1549 r.). Wybudowano liczne kamienice w stylu renesansowym.
Okres wojny trzydziestoletniej (1618-1648) był dla miasta tragiczny. Zmniejszyła się ludność z około 7 tyś. przeszło o połowę. Spowodowało to upadek gospodarczy miasta na długie dziesięciolecia.
Połowa XVIII wieku to okres Wojen Śląskich między Prusami a Austrią, intensywnego fortyfikowania miasta rozpoczętego przez Austriaków i kontynuowanego przez Prusaków. Po oderwaniu Kłodzka od Prus fortyfikacje rozbudowywano kosztem miasta ograniczając rozbudowę przedmieść, w postaci różnego rodzaju danin dostarczanych przez miasto co przyczyniło się do ograniczenia rozwoju gospodarczego miasta i ugruntowało jego status twierdzy.
Wojny napoleońskie na początku XIX wieku , przysporzyły wiele zniszczeń na terenie hrabstwa.
Francuzi opanowali miasto w 1807 roku splądrowali jego okolice, lecz nie udało im się przejąć Twierdzy gdyż zapobiegł temu rozejm Prusko -Francuski zawarty w Tylży 14 lipca 1807 r. Miasto pozostało w rękach Pruskich zmuszając ich jednak do wydania amunicji i prochów.
Ustawa o miastach z 19.IX.1808 r. na mocy której Kłodzko uzyskało duży stopień niezależności w stosunku do administracji państwowej, przyniosła uznanie rosnącej roli mieszczaństwa, odtąd magistrat wybrany spośród rajców miejskich zajmował się sprawami miasta.
Kłodzko zaczęło dźwigać się z upadku w końcu lat 60. W XIX wieku podjęto decyzję o ograniczeniu znaczenia kłodzkiej twierdzy i z biegiem lat zaczęła pełnić funkcje jedynie więzienia, Natomiast w latach 80 przystąpiono do likwidacji większości umocnień wokół miasta w tym bram miejskich.
Poczyniono wiele inwestycji: rozbudowano połączenia kolejowe i rozpoczęto budowę dworca miejskiego.
W 1864 uruchomiono gazownie a elektrownie w 1880 r. Wybudowano nowoczesny wodociąg i kanalizację miejską w 1886r.
Początek XX wieku przyniósł dalszy rozwój gospodarczy miasta.
Czas II wojny światowej w Kłodzku to funkcjonowanie w Twierdzy najbardziej osławionego na Dolnym Śląsku wiezienia podległego Abwehrze, a później Gestapo.
W 1944 roku przeniesiono z Łodzi fabrykę zbrojeniową AEG na Twierdzę Kłodzką, zatrudniającą więźniów z filii pobliskiego obozu Gross-Rosen. Zakończenie wojny spowodowały masową wędrówkę ludności zwłaszcza napływ nowych mieszkańców z terenów kresów wschodnich w znaczący sposób przyczynił się do ukształtowani życia w mieście.
Do dziś w atmosferze Kłodzkich uliczek zostało coś z klimatu niemieckiego porządku, frywolności czeskiego baroku czy solidności niderlandzkiego kupiectwa. Tutaj również krzyżują się wpływy aż trzech kultur: polskiej, czeskiej i niemieckiej.
Kłodzko posiada sprzyjające warunki do rozwoju społecznego i gospodarczego. Warunki te tworzą m. in. walory położenia- znajduje się na międzynarodowych szlakach do wielkich stolic europejskich, oraz sąsiedztwo znanych uzdrowisk i licznych terenów wycieczkowych.
Kłodzko jest miastem interesującym także dla turystów. Do pobytu zachęcają cenne zabytki, pomniki architektury oraz piękno dzielnicy staromiejskiej.
Zaloguj sie zeby glosowac
Komentarze: