Historia:
Najstarsze ślady działalności człowieka na ziemi kamiennogórskiej pochodzą z czasów epoki kamiennej. Z okresu młodszej epoki kamiennej (neolit - 3500-2500 p.n.e.) pochodzą znaleziska archeologiczne: tłuk pięściowy z ciemnozielonego kamienia (znaleziony na terenie Czarnego Boru), siekierka kamienna (znaleziona na terenie Ptaszkowa). W VII w. p.n.e. na Śląsk wkroczyła epoka żelaza. Zapoczątkowany wówczas okres naszej ery (aż po koniec IV wieku) jest określany jako okres rzymski. Z tego czasu pochodzi moneta rzymska cesarza Witelliusa (I w. n.e.). Znaleziono ją w niezbyt odległym Lubominie. Niestety, nie dochowała się ona do naszych czasów. Dopiero okres wczesnośredniowieczny jest bogatszy w stanowiska archeologiczne. Tzw. dokument praski ilustrujący stosunki osadnicze na Śląsku w X w. wymienia plemię Bobrzan, które zapewne zamieszkiwało tereny ziemi kamiennogórskiej. Zachowały się z tego okresu liczne ślady grodzisk: Kamienna Góra, Błażkowa, Lubawka, Pastewnik, Ulanowice, Witków. Na niezbyt dużym obszarze odkryto aż 10 grodzisk. Świadczy to o niemałym zasiedleniu tych terenów w okresie wczesnofeudalnym. Na początku XIII wieku, na stożkowej górze wznoszącej się w widłach Bobru i Zadrny, wybudowano zameczek strażniczy, którego lokalizacja związana była z istnieniem traktu handlowego wiodącego przez Bramę Lubawską. U podnóża góry powstała osada targowa rządząca się prawem polskim. Nazwa osady nie zachowała się, ale niektóre przekazy i opracowania nazywają ją "Straża". Wśród wielu miejscowości, które pod sam koniec pierwszej połowy XIII wieku pojawiły się w dokumentach śląskich, była również Kamienna Góra. Najstarszym dokumentem historycznym wymieniającym Kamienną Górę (Landeshütte) jest zapis z 1249 roku księcia Bolesława Rogatki i jego brata Konrada, zezwalający benedyktynom z Kresowego Boru (Krzeszowa) rozbudować na prawie niemieckim osadę targową, położoną w widłach rzek Bóbr i Zadrna. Inny dokument z 1287 roku wymienia Kamienną Górę pod nazwą "Landishute". Poważne zmiany w historii miasta to okres panowania księcia Bolka I Świdnickiego. Kronikarz Nason w siedemnastowiecznej kronice księstwa świdnicko-jaworskiego pisze: "Bolko ... zbudował to miasto w roku 1292 jako strażnicę swego kraju na miejscu dawnego zburzonego zamku i umocnił je podwójnymi murami i wałami. Ten stary zamek - opowiada dalej Nason - zbudowany był na niedostępnej skale, niedaleko bramy dolnej, i nazywał się "Strażnica"". W tym samym (1292) roku książę Bolko I nadał Kamiennej Górze prawa miejskie.
|
