Historia:
Pierwsza informacja w źródłach pisanych mówiąca o tym terenie pochodzi z XII w. dotyczy Jakuszyc (Jakuszowic). Następne informacje są z XIII w. i dotyczą Broniszowa i Zagórzyc. Natomiast pierwsza wzmianka o samej Kazimierzy Wielkiej została zapisana w 1320 r. jako Cazimiria (za panowania króla Władysława Łokietka). Przez kilka wieków Kazimierza Wielka była siedzibą parafii i dekanatu diecezji krakowskiej (jedną z najludniejszych). Pod koniec XVIII w. w Kazimierzy Wielkiej osiadła rodzina Łubieńskich i jak się później okazało było to przełomowe wydarzenie dla całego regionu. W 1845 r. Kazimierz hrabia Łubieński wybudował cukrownię (jedną z pierwszych na ziemiach polskich pod zaborami). Zakład ten stał się głównym czynnikiem miastotwórczym, chociaż do nadania praw miejskich było jeszcze bardzo daleko. Bardzo żyzne gleby i rozwijająca się cukrownia" Łubna " stały się głównym czynnikiem awansującym Kazimierzę Wielką do rangi ważnego ośrodka na południu Ponidzia. W ostatnich latach XIX w. cukrownia " Łubna " przeszła w ręce spółki akcyjnej, której prezesem był Julian Tołłoczko. W okresie administrowania Tołłoczki, fabryka znacznie się rozbudowała. Z tego okresu pochodzi główny korpus zakładu istniejącego do dzisiaj. Od II połowy XIX w. przez prawie sto lat Kazimierza Wielka była wsią folwarczną i osadą fabryczną będąc równocześnie siedzibą gminy i ciągle się rozwijając. Po II wojnie światowej Kazimierza Wielka pozostała siedzibą gminy. W 1954 r. uzyskała prawa osiedla, w 1956 r. została siedzibą powiatu, a w 1959 r. otrzymała prawa miejskie. Nastąpił kolejny etap rozwoju miasta i gminy: na bazie rolnictwa, przemysłu spożywczego (cukrownia, przetwórnia spółdzielni ogrodniczej ) i przemysłu materiałów budowlanych (cegielnia Odonów).
|
