Historia:
W X-XI w. osiadła w tym miejscu ludność słowiańska. Pod koniec X w. Mieszko I włączył te ziemie do państwa polskiego. Na terenie dzisiejszego Myśliborza istniała wtedy osada rybacka - Sołtyń, położona na ważnym szlaku handlowym prowadzącym ze Śląska i Wielkopolski ku ujściu Odry. Od niej pochodzi późniejsza nazwa miasta - Soldin. W XII w. przechodziła tędy misja Bolesława Krzywoustego. Jeszcze w XIII w. granica Polski opierała się o Myślę, a czasem ją przekraczała. W 1253 r. ziemie te opanowali książęta pomorscy, a później Brandenburczycy. Ok. 1260 r. mieli tu swój dwór obronny templariusze. Dał on początek dzisiejszemu miastu, założonemu w latach 1262-1270 przez margrabiów brandenburskich. Około 1270 r. osada otrzymała przywileje miejskie na prawie niemieckim. Pod koniec XIII i na początku XIV wieku nastąpił intensywny rozwój miasta, które w latach 1298 - 1537 było stolicą Nowej Marchii i wiodącym centrum gospodarczym regionu. W ciągu swych burzliwych dziejów miasto było wielokrotnie plądrowane i palone. Pierwszy taki znany przypadek wydarzył się w 1271r., gdy Myślibórz zdobyły wojska Bolesława Pobożnego. W 1433r. miasto spalili husyci. W tym czasie Myślibórz znajdował się w rękach Krzyżaków (1402 -55). W 1473 r. zdobycia i zniszczenia miasta dokonał książę zachodniopomorski Bogusław X. W XVI w. dwukrotnie Myślibórz padał pastwą ogromnego pożaru ( 1539 i 1590). Decyzją władz był po tych klęskach odbudowywany. Wojny z przełomu z XVII i XVIII wieku spowodowały ogromne zniszczenia miasta, przez co nastąpiło osłabienie w rozwoju gospodarczym miasta i regionu. Nadzieję na poprawę przyniosło dopiero uruchomienie połączeń kolejowych z Kostrzynem nad Odrą i Stargardem Szczecińskim 1882, Barlinkiem 1883 i Gorzowem 1912. W wyniku działań zbrojnych w końcowym okresie II wojny światowej miasto zostało zniszczone w ok. 40 %. Zdobyte przez wojska radzieckie 2 lutego 1945 r., a następnie w dniu 23 maja 1945 roku przekazane zostało administracji polskiej.
|
