Historia:
Nie wiadomo dokładnie kiedy miasto uzyskało lokację. W latach 1252 - 1272 z fundacji księcia Bolesława Pobożnego i jego małżonki Jolenty księżniczki węgierskiej powstał w Obornikach klasztor Franciszkanów. Miasto mogło uzyskać lokację przed rokiem 1272 ponieważ klasztory Franciszkanów ponieważ klasztory Franciszkanów były fundowane równocześnie lub bezpośrednio po niej. Po raz pierwszy Oborniki zostają wymienione jako miasto w roku 1339. Najstarsza znana pieczęć Obornik znajduje się na nie datowanym dokumencie z początku XIV wieku przechowywanym w archiwum toruńskim i wyobraża orła polskiego bez korony. Przywileje lokacyjne zostały potwierdzone przez Kazimierza Jagiellończyka w roku 1458. W drugiej połowie XIV wieku rozwój grodu został zahamowany przez wojnę domową w Wielkopolsce. XV i XVI wiek były stuleciami korzystnymi dla Obornik. Miasto w tym czasie rozbudowało się , wytyczony został Rynek a także zbudowano trzy kościoły. W XVII w, na skutek częstych epidemii cholery i działań Szwedów oraz Brandenburczyków, miasto zostało niemal doszczętnie zniszczone, a wsie wyludnione. W 1793 r. władze pruskie powołały powiat obornicki obejmujący 224 miejscowości, od 1815 r. ziemia obornicka znalazła się w granicach Wielkiego Księstwa Poznańskiego. W styczniu 1919 roku po wyzwoleniu miasta była tutaj siedziba dowództwa okręgu wojskowego. 8 września 1939 roku Oborniki zostały zajęte przez hitlerowców. Miasto zostało wyzwolone po kilkudniowych walkach z oddziałami niemieckimi przez żołnierzy radzieckich w nocy z 24 na 25 stycznia 1945 roku. Od tego dnia rozpoczął się nowy okres w historii miasta i gminy. Znaczny rozwój Obornik nastąpił w latach siedemdziesiątych. W 1974 roku oddano do użytku zakład „Metalplast” produkujący płyty warstwowe oraz pawilony handlowe.
|
