Historia:
Historia Pucka od samego początku ściśle związana jest z Bałtykiem. Początki grodu przypadają na III-VI w. W X w natomiast powstała osada i duży port, a wkrótce potem kasztelania książąt wschodniopomorskich. Od 1309 we władaniu Krzyżaków, siedziba komturii, prawa miejskie uzyskał z rąk niemieckich w 1348 roku. W czasie wojny trzynastoletniej miasto zostało oddane w zastaw Gdańskowi, a w roku 1457 Gdańszczanie przekazali je na trzy lata wypędzonemu ze Szwecji królowi Karolowi Knutsonowi za piętnaście tysięcy grzywien. W połowie XVIII wieku miasto podupadło i w 1772 roku zostało włączone do państwa Fryderyka Wielkiego. 1818 zostało siedzibą powiatu w rejencji gdańskiej (nosiło wówczas dźwięcznie brzmiącą nazwę Putzig), wówczas jego znaczenie troszeczkę wzrosło. W owym czasie wytwarzano tu piwo puckie, słynne na całe Pomorze (i nie tylko). Wydarzenia historyczne, które do dziś żywo znaczą się w społeczności nadmorskiego miasteczka wiążą się z powrotem Polski nad Bałtyk w 1919 r., kiedy po zakończeniu I wojny światowej traktatem wersalskim Puck wrócił do odrodzonej z niewoli Rzeczpospolitej. 10 lutego 1920 roku odbyły się tu słynne Zaślubiny Polski z morzem z udziałem generała Hallera. Aż do 1926 roku Puck był jedynym polskim portem nad morzem (poza Gdańskiem). W 1939 roku miasto zajmują wojska niemieckie. W latach 1941-44 istniał tu obóz pracy, gdzie więźniowie produkowali części do samolotów. W 1945 wkraczają wojska sowieckie i oswobadzają Puck z rąk hitlerowców. W 1972 roku, powstało Muzeum Ziemi Puckiej gdzie zgromadzono zbiory przedstawiające dzieje miasta.
|
