Tarnobrzeg

Tarnobrzeg leży na prawym brzegu Wisły, w południowo - wschodniej części Polski, na piaszczystej równinie Kotliny Sandomierskiej. Parametry geograficzne określające położenie miasta to: na południe od 51 równoleżnika i na wschód od 21 południka.

         Głównym surowcem mineralnym regionu jest siarka, której złoża odkryto w 1953 roku, i która w znacznym stopniu przyczyniła się do szybkiego rozwoju naszego miasta.

    Według nowego podziału administracyjnego Polski, Tarnobrzeg wszedł w skład województwa podkarpackiego ze stolicą w Rzeszowie. Jednocześnie nasze miasto stało się siedzibą powiatu grodzkiego oraz ziemskiego, w skład którego weszły gminy: Baranów Sandomierski, Gorzyce, Grębów, Nowa Dęba.

1593 r.

założenie miasta Tarnobrzega na mocy przywileju fundacyjnego nadanego przez króla Zygmunta III Wazę

1676 r.

ufundowanie kościoła i klasztoru OO. Dominikanów przez Tarnowskich

1734 r.

zawiązanie konfederacji w obronie króla Stanisława Leszczyńskiego i niepodległości Rzeczypospolitej

1772 r.

Tarnobrzeg w zaborze austriackim

1855 r.

 miasto Tarnobrzeg siedzibą powiatu

1867 r.

miasto siedzibą starostwa

1904 r.

odsłonięcie pomnika Bartosza Głowackiego

1909 r.

otwarcie Cesarsko-Królewskiej Wyższej Szkoły Realnej

1918 r.

radykalne wystąpienia chłopskie pod wodzą Tomasza Dąbala i Eugeniusza Okonia znane jako "republika tarnobrzeska"

1921-1924

 włączenie Tarnobrzega do Centralnego Okręgu Przemysłowego

1953 r.

odkrycie złóż siarki w podtarnobrzeskim Machowie

1975 r.

reforma administracyjna kraju, Tarnobrzeg stolicą nowego województwa

 1999 r.