Historia:
Pierwsza udokumentowana wzmianka o mieście pochodzi z 1198 roku, kiedy to książę Grzymisław nadał dobra ziemskie na terenie Pomorza zakonowi Joannitów. W wystawionym wówczas dokumencie wymienił XII-wieczną nazwę naszego miasta, a wówczas osady - Trsow. Rosnące znaczenie gospodarczej funkcji Wisły i kilku ośrodków osadniczych występujących na terenie Tczewa na przełomie XII - XIII w., zadecydowało o budowie zamku i przeniesieniu stolicy księstwa przez Sambora II, z Lubiszewa do Tczewa. Stało się to w latach 1252 - 1253. W świetle faktów historycznych samorząd miasta Tczewa jest zatem najstarszym w dziejach, na obecnym obszarze Polski. Powstanie Rady Miejskiej w Tczewie, w 1258 roku, wyprzedza lokację miasta. Jest to jedyny taki przypadek w Polsce. W 1260 roku Tczew otrzymał prawa miejskie nadane przez Sambora II. W tym czasie w mieście rozwijało się rzemiosło i handel. Zamożność miasta powiększała komora celna na Wiśle. Istniał port, do którego przypływały statki kupców z zachodu, a mennica miejska biła srebrne denary. Ostatni władca Pomorza Gdańskiego - Mestwin II, w 1289 roku sprowadził do miasta dominikanów, którzy zbudowali w mieście swój klasztor oraz kościół, który obecnie jest powszechnie znany pod nazwą kościoła szkolnego. Po I wojnie światowej, dokładnie 30 stycznia 1920 roku, miasto odzyskało niepodległość, kiedy to do Tczewa wkroczyły wojska gen. Józefa Hallera. Od 1992 roku dzień 30 stycznia jest oficjalnym świętem, uroczyście obchodzonym co roku przez władze miasta i mieszkańców jako Dzień Tczewa. Ważnym dla naszego miasta faktem historycznym jest to, iż II wojna światowa rozpoczęła się właśnie w Tczewie. 1 września 1939 roku o godz. 4.34 niemieckie bombowce zaatakowały tczewski dworzec kolejowy, zachodni przyczółek mostu na Wiśle oraz koszary wojskowe. Okupacja hitlerowska skończyła się 12 marca 1945 roku, kiedy to Tczew zdobyły wojska radzieckie. Wówczas w bitwie o Tczew poległo ponad 100 żołnierzy wojsk radzieckich. Po II wojnie światowej Tczew należał do najbardziej zniszczonych miast Pomorza Gdańskiego. Nastąpiło także znaczne zmniejszenie liczby ludności, do około18 - 20 tysięcy. Tczewianie podjęli wówczas ogromny trud odbudowy, a następnie rozbudowy swojego rodzinnego miasta.
|
