Wieluń

Gmina miejsko-wiejska Wieluń położona jest w południowo-zachodniej części województwa łódzkiego na pograniczu regionów fizycznogeograficznych: Wyżyny Wieluńskiej (południowa i środkowa część gminy) wchodzącej w skład Wyżyny Śląsko-Krakowskiej oraz Wysoczyzny Złoczewskiej (część północno-zachodnia gminy) i Kotliny Szczercowskiej (część północno-wschodnia) należących do Niziny Południowo-wielkopolskiej. Miasto jest siedzibą powiatu i stanowi regionalny ośrodek gospodarczy, handlowy, oświatowy i kulturalny. Gmina obejmuje miasto Wieluń i 20 sołectw: Bieniądzice, Borowiec, Dąbrowa, Gaszyn, Jodłowiec, Kadłub, Kurów, Małyszyn, Masłowice, Niedzielsko, Nowy Świat, Olewin, Ruda, Rychłowice, Sieniec, Srebrnica-Piaski, Starzenice, Turów, Urbanice i Widoradz.

Gminę w jej obecnym zasięgu administracyjnym utworzono w 1973 r. na mocy uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi utworzono gminę Wieluń, a w 1977 r. połączono ją z miastem Wieluń tworząc współczesną jednostkę administracyjną - miasto i gminę Wieluń.

Wcześniej miasto Wieluń stanowiło osobną jednostkę administracyjną, gminy wiejskie powstały w 1809 r. w okresie Księstwa Warszawskiego zachowując strukturę własnościową na wsi (wójtem mógł być tylko dziedzic). Taka sytuacja utrzymała się również w latach Królestwa Polskiego. Na terenie obecnej gminy Wieluń siedzibami gmin były wsie Dąbrowa, Gaszyn, Kurów, Masłowice, Ruda i Starzenice. Ukazem carskim z 1859 r. status ten zachował spośród nich jedynie Kurów. W latach I wojny światowej utworzono gminę Starzenice z siedzibą w Olewinie. Podział ten utrzymał się do reformy w 1954 r., kiedy zlikwidowano gminy i utworzono gromady (wcześniej, w 1953 r. przemianowano gminę Starzenice na Olewin); na terenie obecnej gminy wsiami gromadzkimi zostały Biała, Bieniądzice (gromada zlikwidowana w 1959 r.), Dąbrowa (włączona do gromady Ruda z 1959 r.), Gaszyn(włączona do gromady Ruda z 1959 r.), Małyszyn (od 1958 r. Masłowice, w 1959 r. włączona do gromady Olewin), Olewin, Ruda i Turów. Ostatecznie gromady zniesiono w 1973 r.