|
Muzeum w Tarnowskich Górach powstało w 1958 roku z inicjatywy Stowarzyszenia Miłośników Historii i Zabytków Ziemi Tarnogórskiej. Starania o założenie muzeum regionalnego podjęto już w okresie międzywojennym. W 1938 roku burmistrz miasta, Fryderyk Antes, zwrócił się z odezwą do społeczeństwa o gromadzenie zbiorów dla przyszłego muzeum. Prace zmierzające do jego otwarcia przerwał wybuch wojny. Dopiero w 1954 roku, w statucie powstałego SMHiZZT znalazł się zapis o utworzeniu kopalni - muzeum oraz regionalnego muzeum górniczo-geologicznego. Nawiązano do górniczej przeszłości miasta, na terenie którego wydobywano od około 1490 roku do początku XX w. rudy srebra i ołowiu. W 1955 roku zorganizowano wystawę zebranych pamiątek przeszłości. Wyremontowano zabytkową kamienicę Sedlaczka z myślą o przyszłym muzeum i 6 września 1958 roku otwarto tu pierwszą ekspozycję. Początkowo w strukturze Muzeum wyodrębniono działy górnictwa, historii i etnografii. Obecnie posiada ono działy: historyczny (połączony z górniczym), etnograficzny, sztuki i naukowo-oświatowy. Gromadzi zbiory związane z historią i kulturą Tarnowskich Gór i powiatu, uwzględniając szersze tło kultury polskiej. Do najciekawszych należą: kolekcja malarstwa, zbiory sobiescianów, masoniców (puchary, odznaki, rytualne fartuszki i szarfy), sztuki cechowej XVII-XIX w. (skrzynie, szyldy, puchary, tłoki pieczęcie), cyny z XVII-XX w. Interesujące przedmioty związane z górnictwem kruszcowym pochodzą w znacznej mierze z tarnogórskiej kopalni i prezentowane są w muzeum Kopalni Zabytkowej. Tarnogórskie Muzeum przygotowuje wystawy stałe i czasowe , organizuje lekcje muzealne, wieczory autorskie, koncerty. Od 1991 roku odbywają się tu "Wieczory pod renesansowym stropem". Są to spotkania ze znanymi, zasłużonymi dla nauki i kultury tarnogórzanami. Warto przypomnieć, że w latach 60. odbywały się tu "Wieczory z kogutem" promujące młodych twórców, prowadzone przez znanego obecnie malarza i witrażystę Wernera Lubosa. Muzeum mieści się na piętrze XVI-wiecznej kamienicy, w której pierwotnie znajdowała się siedziba starostów ziemi bytomsko-tarnogórskiej. Gościli tu m.in. królowie Jan III Sobieski, August II, poeci J. W. Goethe, J. U. Niemcewicz. W 1805 roku kamienicę nabył kupiec miejski Jan Sedlaczek, który urządził tu winiarnię, istniejącą na parterze i w piwniczkach do dzisiaj. Elewacja i wnętrze krytego gontem budynku mają fragmenty o dużych walorach artystycznych. Nad kamiennym portalem wykonanym z ciosów dolomitu znajduje się XVIII-wieczna płaskorzeźba stiukowa z puttami podtrzymującymi kotarę, tarcza herbowa miasta (zmieniona współcześnie) i hełm rycerski z pióropuszem. Na narożniku budynku, w górnej części, znajduje się rzeźba prawdopodobnie z XVII w., głowy męskiej z pióropuszem; na twarzy zachowała się częściowo polichromia. Sień sklepiona krzyżowo na żebrach, w szczycie sklepienia ozdobiona jest małymi rzeźbionymi główkami. Na pierwszym piętrze w latach 1957 - 58 odkryto dwa drewniane stropy z I poł. XVII w.
|
