|
|
|
|
Teatr Miejski 1840-42
|
|
ul.Rynek
59-220 Legnica
www.katalog.lca.pl
|
Kategoria: zabytki
Cena: 0
|
|
|
neorenesans, z lat 1841-1842,
|
Neorenesansowy budynek legnickiego teatru z wielu względów zasługuje na szczególną uwagę. Po pierwsze: wybudowany został (1841-1842) przez wybitnego projektanta niemieckiej architektury teatralnej XIX wieku - Karla Ferdynanda Langhansa Młodszego. Po drugie: w chwili otwarcia należał do najpiękniejszych i najnowocześniejszych scen Śląska, a jego wystrój i wyposażenie zachowały się do dzisiaj w stanie zbliżonym do pierwotnego. Po trzecie wreszcie: powstał wbrew życzeniom zarządu miasta, dzięki uporowi i konsekwencji legnickich radnych. Wyjątkowa jest nawet lokalizacja budynku - w samym rynku, na najbardziej eksponowanym miejscu w mieście, tuż pod bokiem ratusza.
160 lat temu Legnica jako stolica jednej z trzech śląskich rejencji, a przy tym miasto gamizonowe, zamieszkiwana była przez rzesze urzędników oraz wojskowych, którzy nadawali ton kulturalnemu życiu miasta. To oni właśnie stanowili lianą potencjalną widownię teatru, którego tu - niestety - nie było. 0 potrzebie powołania go do życia mówiono przez wiele lat, jednak tematem dnia stał się teatr dopiero wówczas, gdy w 1833 roku zawaliła się ściana sukiennic, w których przyjezdne trupy aktorskie wynajmowały czasami salę. Znajdowała się ona na piętrze budynku a ze względu na całkowity brak okien nazywano ją "czarną salą". Innym miejscem, gdzie wystawiano sztub teatralne, była tzw. "sala komediowa" w starym Domu Kupieckim, usytuowanym w północnej części rynku, mała i ciasna, urągająca wręcz wymogom sztuki scenicznej.
W 1839 roku, kiedy zarząd miasta zlecił rozebranie sukiennic, miejscy radni natychmiast zaczęli zabiegać o zgodę na postawienie w tym miejscu teatru. Wprawdzie wielkość parceli nie całkiem zadawalała ambicje ówczesnych legniczan, ale atrakcyjna lokalizacja i ambitny, nowoczesny projekt miały to nadrobić. Niestety, tej opinii nie podzielał zarząd, który zamierzał sprzedać plac, a pozyskane fundusze zainwestować w budowę Domu Pracy Przymusowej. Konflikt miedzy radą i zarządem rozstrzygnęły ostatecznie władze rejencji, uznając słuszność racji i oczekiwań legniczan.
W krótkim czasie zlecono opracowanie projektu teatru i przystąpiono do wstępnych prac budowlanych. W trakcie kopania fundamentów odkryto - jak doniosła miejscowa prasa - zbiorową mogiłę. Pojawiły się spekulacje, iż było to dawne miejsce straceń. Tymczasem 19 lutego zdarzył się wypadek - prowadzący budowę inspektor Theinert spadł z rusztowań i poniósł śmierć na miejscu. Jego następca Kirchner również w niedługim czasie uległ wypadkowi, ale na szczęście mniej groźnemu w skutkach. Zaczęto szemrać, iż wszystko to źle wróży całemu przedsięwzięciu. Faktem jest, iż projekty przedłożone zarządowi przez miejscowych architektów okazały się tak kosztowne, że już na początku 1841 roku rozpoczęto konsultacje na ten temat z Carlem Ferdynandem Langhansem Jr., znanym architektem kończącym właśnie budowę Teatru Miejskiego we Wrocławiu (1838-41). W kwietniu przedstawił on magistratowi swą propozycję, a atrakcyjność proponowanych rozwiązań i zdecydowanie niższy koszt realizacji projektu natychmiast zyskał akceptację zarządu.
|
|
|
Zaloguj sie zeby glosowac
|
Komentarze:0
|
|
|
|
|
