|
W miejscu gdzie znajdują się ruiny zamku pierwszą budowlę obronną wznieśli być może już w XIII wieku templariusze. Jednak bardziej prawdopodobne jest, że dwór założył przed 1508 r. Hans Schof (Schaffgotsch) z Chojnika. W latach 1565 - 1588 przebudowano istniejącego kompleksu dworskiego powstał okazały pałac w stylu renesansowym zbudowany na planie czworoboku, z wewnętrznym dziedzińcem otoczonym arkadami i potężną wieżą w południowo-zachodnim narożniku. Przed niespodziewanym napadem zamku strzegła fosa i mur zaopatrzony w blanki i baszty. Zamek został przebudowany w końcu XIX wieku. Spłonął w 1964 roku. Zachowany do dziś zarys czworobocznej wieży z końca XIX wieku i wewnętrzny dziedziniec otoczony arkadami. Widoczne są liczne otwory okienne w renesansowych obramieniach oraz renesansowe portale i fasada ozdobiona kolumnami. Zamek otacza częściowo zarośnięta fosa oraz pozostałości parku z ponad stuletnią aleją lipowo-dębową. Kolejnymi, historycznie udokumentowanymi, właścicielami zamku byli: 1. ród Schaffgotschów (od XVI wieku), 2. krótko rodzina von Schindel, a następnie von Dyhrn, 3. skoligacona z Schaffgotschami rodzina Promnitzów (od XVII wieku), 4. spokrewnieni z Promnitzami członkowie rodziny Stolberg-Wernigerode (od połowy XVIII wieku). Gośćmi w zamku byli między innymi: w sierpniu 1813 roku car Rosji Aleksander I i król Prus Fryderyk Wilhelm III, a w 1904 roku cesarz Niemiec Wilhelm II z małżonką.
|
